Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 14.07.2011 tarihli kararına göre, lehe kanun uygulaması (uyarlama yargılaması) hangi durumlarda mutlaka duruşmalı yapılmalıdır? Bu kararın temelindeki ilke nedir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 5525/4512 E./K. sayılı kararı ve yerleşik Ceza Genel Kurulu içtihatlarına göre, lehe kanun uygulaması (uyarlama yargılaması) şu durumlarda mutlaka duruşmalı yapılmalıdır: 1. Herhangi bir inceleme ve araştırma yapılması gerekiyorsa. 2. Yeni delil toplanması gerekiyorsa. 3. Hakimin takdir hakkının kullanılmasını gerektiren bir durum varsa (örneğin, TCK m. 29 haksız tahrik veya m. 62 takdiri indirim gibi hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi). 4. Cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanma olanağı (örneğin, seçenek yaptırımlar) sonraki (lehe) kanun ile doğmuşsa. Bu kararın temelindeki ilke, 'çelişmeli yargılama' ve 'savunma hakkı'dır. Hakimin takdir yetkisini kullanacağı veya yeni bir değerlendirme yapacağı durumlarda, tarafların (savcı ve sanık/müdafii) bu sürece katılması, beyanda bulunması ve delilleri tartışması gerekir. Sadece matematiksel bir hesaplama veya kanunun suç olmaktan çıkardığı net bir durum söz konusu ise evrak üzerinde karar verilebilir. Aksi takdirde, duruşma açılması zorunludur.