Bir sözleşmeli personelin (399 sayılı KHK'ye tabi) görevden uzaklaştırılması ile bir devlet memurunun (657 sayılı Kanun'a tabi) görevden uzaklaştırılması arasında, 'sebep' unsuru bakımından ne gibi bir fark bulunmaktadır?

Cevap: 399 sayılı KHK'ye tabi sözleşmeli personel ile 657 sayılı Kanun'a tabi devlet memurunun görevden uzaklaştırılması arasında 'sebep' unsuru bakımından önemli bir fark bulunmaktadır. Bu fark, idareye tanınan takdir yetkisinin genişliğinden kaynaklanır. 1) Devlet Memurları (657 s. Kanun): DMK m.137, görevden uzaklaştırmanın sebebini 'Devlet kamu hizmetlerinin gerektirdiği hallerde, görevi başında kalmasında sakınca görülecek' şeklinde oldukça geniş ve genel bir ifadeyle tanımlamıştır. Bu ifade, idareye geniş bir takdir yetkisi tanır. İdare, somut olayın özelliklerine göre 'sakınca' halini yorumlayabilir. 2) Sözleşmeli Personel (399 s. KHK): 399 sayılı KHK'nin 53. maddesi, görevden uzaklaştırma sebeplerini sınırlı sayıda (numerus clausus) saymıştır. Metinde bu haller detaylandırılmamış olsa da, KHK'nın ilgili maddesi incelendiğinde bu hallerin (örneğin, soruşturmanın selameti için zorunlu olması, devlet malını koruma, hizmetin aksamaması gibi) belirli ve somutlaştırılmış olduğu görülür. Dolayısıyla, bir sözleşmeli personelin görevden uzaklaştırılabilmesi için, kanunda sayılan bu sebeplerden birinin mutlaka mevcut olması gerekir. İdare, bu sayılan haller dışında bir gerekçeyle sözleşmeli personeli görevden uzaklaştıramaz. Sonuç olarak, devlet memurları için idarenin takdir yetkisi daha geniş ve soyut bir 'sakınca' kavramına dayanırken, sözleşmeli personel için bu yetki kanunda açıkça belirtilen somut sebeplerle sınırlandırılmıştır.