Bilinçli taksirin kanuni tanımı TCK m. 22/3'te nasıl yapılmıştır? Bu tanımda öne çıkan iki temel unsur nedir?

Bilinçli taksir, TCK'nın 22. maddesinin 3. fıkrasında, 'Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır.' şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanımda öne çıkan iki temel unsur şunlardır: 1. **Neticenin Öngörülmesi:** Fail, gerçekleştirdiği eylemin kanuni tanımdaki tipe uygun bir netice doğurabileceğini öngörür, yani sonucun meydana gelme ihtimalini bilir veya en azından öngörebilecek durumdadır. Bu unsur, bilinçli taksiri basit taksirden (neticenin öngörülmediği hal) ayırır. 2. **Neticenin İstenmemesi:** Fail, öngördüğü bu neticenin gerçekleşmesini arzu etmez. Hatta neticenin gerçekleşmeyeceğine dair kişisel yeteneklerine, tecrübesine veya şansına dayanarak bir güven duyar veya en azından gerçekleşmemesini umut eder. Bu unsur ise bilinçli taksiri, neticenin kabullenildiği veya göze alındığı olası kasttan ayırır.