Bir ceza davasında mahkemenin, CMK m. 216/son (eski 216/3) uyarınca sanığa 'son söz' hakkını vermeden hüküm kurmasının hukuki sonucu nedir?

Sanığa son söz hakkının verilmemesi, Yargıtay tarafından 'mutlak bozma nedeni' olarak kabul edilen, savunma hakkının esaslı bir şekilde kısıtlanmasıdır. CMK m. 216/son'da düzenlenen 'Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.' hükmü, emredici bir kuraldır. Bu hak, sanığın duruşma boyunca toplanan delillere ve yapılan tartışmalara karşı son bir kez kendisini ifade etme, masumiyetini dile getirme veya pişmanlığını belirtme imkanıdır. Bu hakkın kullandırılmaması, adil yargılanma hakkının özünü zedeler. Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2007/7848 E., 2009/4917 K. sayılı kararında da bu durum bir bozma nedeni olarak belirtilmiştir.