Bir ceza davasında, naip hakim aracılığıyla dinlenen tanığın ifadesi, CMK m. 209 gereği duruşmada okunmuştur. Ancak sanık ve müdafii, bu ifadenin içeriğine itiraz ederek tanığın bizzat duruşmada dinlenmesini talep etmiştir. Mahkeme bu talebi reddedebilir mi?

Mahkeme bu talebi reddedemez. CMK m. 211'de sayılan istisnai haller (tanığın ölmesi, bulunamaması vb.) dışında, delillerin doğrudan doğruya mahkeme huzurunda tartışılması esastır. Naip hakimle dinleme, tanığın duruşmaya getirilmesinin zor olduğu durumlarda başvurulan bir yöntemdir. Ancak bu durum, sanığın 'tanığı sorguya çekme' hakkını tamamen ortadan kaldırmaz. Eğer tanığın beyanı hüküm için kilit önemdeyse ve sanık/müdafii çelişkileri gidermek veya tanığın güvenilirliğini test etmek için bizzat dinlenmesini talep ediyorsa, mahkemenin 'adil yargılanma hakkı' ve 'doğrudan doğruyalık' ilkeleri gereği bu talebi kabul etmesi ve tanığı duruşmaya getirmek için çaba sarf etmesi gerekir. Sadece naip tutanağının okunmasıyla yetinilmesi bu durumda bozma sebebi olur.