Bir ceza davasında, tanığın soruşturma aşamasında verdiği ifade ile kovuşturma aşamasında duruşmada verdiği ifade arasında çelişki varsa, mahkeme hangisini esas almalıdır? Bu durum CMK m. 210 açısından nasıl değerlendirilir?

Bu durumda mahkeme, CMK m. 217'deki 'delillerin serbestçe takdiri' ve 'doğrudan doğruyalık' ilkeleri gereği, öncelikle duruşmada, bizzat huzurunda dinlediği beyanı esas almalıdır. CMK m. 212 uyarınca, tanığın önceki ifadesiyle çelişki ortaya çıkarsa, bu çelişkinin giderilmesi amacıyla önceki ifade tutanağı duruşmada okunabilir ve tanığa bu çelişkinin sebebi sorulabilir. Mahkeme, tanığın duruşmadaki tavrı, samimiyeti ve çelişkiyi açıklama biçimini de dikkate alarak hangi beyana itibar edeceğini gerekçeli kararında açıklamak suretiyle bir sonuca varır. CMK m. 210, duruşmada okunmayacak belgeleri düzenler ve doğrudan dinleme imkanı varken önceki ifadenin okunmasıyla yetinilemeyeceğini belirtir; ancak çelişki halinde önceki ifadenin okunup tartışılmasına engel değildir.