Sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılması (İİK m. 309/m vd.) ile adi konkordato arasındaki en temel fark, projenin alacaklılar tarafından kabul edilme zamanlaması açısından nedir?

İki kurum arasındaki en temel fark budur. Adi konkordatoda (İİK m. 285 vd.), borçlu önce mahkemeye başvurur, mühlet kararı alır ve konkordato projesi, mahkemenin verdiği mühlet içinde komiserin nezaretinde hazırlanarak alacaklılar toplantısında müzakere edilip oylanır. Yani, projenin müzakeresi ve kabulü, mahkeme sürecinin 'içinde' gerçekleşir. Sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılmasında ise (İİK m. 309/m vd.), borçlu, 'önceden müzakere edilmiş ve projeden etkilenen alacaklılar tarafından gerekli çoğunluk sağlanarak kabul edilmiş olan' bir projeyle birlikte mahkemeye başvurur. Yani, projenin müzakeresi ve kabulü, mahkeme sürecinin 'dışında ve öncesinde' tamamlanır. Mahkemeye, adeta hazır ve alacaklıların onayından geçmiş bir paket sunulur ve mahkemeden sadece bu projenin tasdiki istenir. Bu kurum, daha çok büyük ölçekli ve kurumsal yapıya sahip şirketler için tasarlanmış, daha hızlı sonuç almayı amaçlayan bir yapılandırma modelidir.