HMK m. 90, sürelerin kanunda belirtileceğini veya hakim tarafından tespit edileceğini düzenlerken, hakimin bu süreler üzerindeki tasarruf yetkisini nasıl sınırlandırmıştır? Hakim, kanuni süreleri ve kendi tespit ettiği süreleri hangi şartlarda değiştirebilir?

HMK m. 90, hakimin süreler üzerindeki tasarruf yetkisini, sürenin kaynağına göre ikili bir ayrıma tabi tutarak sınırlandırmıştır: 1) Kanuni Süreler: Kanun tarafından belirlenen süreler (örneğin cevap süresi, kanun yolu başvuru süreleri) kural olarak kesindir ve hakim bu süreleri, kanunda açıkça belirtilen istisnai durumlar (örneğin adli tatil) dışında artıramaz veya eksiltemez. Bu süreler kamu düzenindendir. 2) Hakimin Belirlediği Süreler: Hakimin bir usul işleminin yapılması için kendisinin belirlediği süreler (örneğin delil sunma veya masraf yatırma süresi) üzerinde ise tasarruf yetkisi vardır. Hakim, 'haklı sebeplerle' bu süreleri artırabilir veya eksiltebilir. Gerekli görürse bu konuda karar vermeden önce tarafları da dinleyebilir. Ancak hakim, kendi belirlediği bu sürenin 'kesin olduğuna' karar verirse, bu süre de kanuni süreler gibi kesin hale gelir ve değiştirilemez.