Konkordatoda 'geçici mühlet' ile 'kesin mühlet' arasındaki temel farklar nelerdir? Geçici mühletin süresi ve uzatılmasına ilişkin kurallar ile bu kararlara karşı kanun yoluna başvurulup başvurulamayacağını İİK m. 287 ve m. 289 çerçevesinde açıklayınız.

Geçici mühlet ile kesin mühlet arasındaki temel farklar amaç ve süre bakımındandır: 1) Amaç: Geçici mühlet (İİK m. 287), konkordato talebi üzerine derhal verilen ve projenin başarıya ulaşıp ulaşamayacağının bir geçici komiser tarafından incelendiği bir ön hazırlık ve koruma dönemidir. Kesin mühlet (İİK m. 289) ise, geçici mühlet içindeki inceleme sonucunda projenin başarılı olacağına kanaat getirilirse verilen ve konkordato projesinin alacaklılarla müzakere edilip oylandığı asıl konkordato sürecidir. 2) Süre ve Uzatma: Geçici mühlet üç aydır ve en fazla iki ay daha uzatılarak toplamda beş ayı geçemez. Kesin mühlet ise bir yıldır ve güçlük arz eden özel durumlarda altı aya kadar uzatılabilir. 3) Kanun Yolu: İİK m. 287/6 uyarınca, geçici mühletin kabulü, uzatılması ve bu süreçteki tedbirlere ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamaz. Buna karşılık, kesin mühlet talebinin reddi kararına karşı borçlu veya talep eden alacaklı istinaf yoluna başvurabilir (İİK m. 293/2).