Dolandırıcılık suçu ile 'güveni kötüye kullanma' suçu (TCK m.155) arasındaki temel ayırt edici unsur nedir?

Metinde bu suça doğrudan atıf olmasa da, dolandırıcılık suçunun unsurlarından yola çıkarak bu ayrım yapılabilir. Temel ayırt edici unsur, 'hileli davranışın' zamanlaması ve malın faile geçiş şeklidir. Dolandırıcılık suçunda (TCK m.157), fail, malın zilyetliğini veya mülkiyetini elde etmeden *önce* hileli davranışlarda bulunur ve mağdur bu hilenin etkisiyle malı faile teslim eder. Yani hile, rızanın sebebidir ve rıza baştan itibaren sakattır. Güveni kötüye kullanma suçunda (TCK m.155) ise, mal, faile başlangıçta hukuka uygun bir sebeple (örneğin saklaması, kullanması için) ve mağdurun geçerli bir rızasıyla devredilmiştir. Fail, bu devirden *sonra*, kendisine duyulan güveni kötüye kullanarak, malı devir amacının dışında kendi yararına kullanır veya satar. Kısacası, dolandırıcılıkta hile rızadan öncedir, güveni kötüye kullanmada ise rıza geçerlidir ve haksızlık sonradan başlar.