Sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılması (İİK m.309/m vd.) ile adi konkordatonun temel farkı, projenin kabulü aşamasında ortaya çıkar. Bu farkı açıklayınız.

Temel fark, projenin müzakere ve kabul zamanlamasındadır. Adi konkordatoda (İİK m.285 vd.), borçlu önce mahkemeye başvurarak mühlet talep eder, mühlet verildikten sonra komiser nezaretinde alacaklılarla müzakere yapılır ve proje alacaklılar toplantısında oylanır. Yani, proje mahkeme sürecinde şekillenir ve kabul edilir. Sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılmasında ise (İİK m.309/m), borçlu, mahkemeye başvurmadan *önce* alacaklılarla projeyi müzakere eder ve projeden etkilenen alacaklılardan 'gerekli çoğunluğu' (sayıca yarısını, alacak olarak üçte ikisini aşan) sağlayarak projeyi kabul ettirir. Mahkemeye, önceden kabul edilmiş bu proje ile başvurulur. Mahkemenin rolü, bu sürecin usulüne uygun yürütülüp yürütülmediğini denetlemek ve projeyi tasdik etmektir. Yani, kabul süreci mahkemeden önce tamamlanmıştır.