Bir iş kazası sonrasında, hem işveren hem de işçinin kusurlu olduğu durumlarda, manevi tazminat miktarının belirlenmesinde bu 'ortak kusur' nasıl bir rol oynar? Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 2015/19406 sayılı kararındaki yaklaşımı açıklayınız.

Tarafların kusur durumu (ortak kusur), manevi tazminat miktarının belirlenmesinde hakimin dikkate alması gereken temel unsurlardan biridir. Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 2015/19406 sayılı kararında, %100 malul kalan bir işçi için 220.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi, işçinin %20, işverenin ise %80 kusurlu olduğu dikkate alındığında 'fazla' bulunmuştur. Bu, işçinin kendi kusurunun, hükmedilecek manevi tazminat miktarında bir indirim sebebi olarak değerlendirildiğini göstermektedir. Hakim, tazminat miktarını takdir ederken, işverenin kusurunun ağırlığı ile işçinin kusurunun hafifliğini bir denge içinde gözetmeli ve tazminat miktarını bu kusur oranlarına göre hakkaniyete uygun bir seviyeye getirmelidir. İşçinin kusuru ne kadar yüksekse, hükmedilecek manevi tazminat o kadar düşük olma eğilimindedir.