Anlaşmalı boşanma protokolünde, tarafların mal rejimini tasfiye ettiklerine dair bir hüküm bulunmuyorsa, sadece 'Tarafların mal istemi yoktur' veya 'Aramızda mal paylaşımına ilişkin anlaşmazlık bulunmamaktadır' gibi ibarelerin yer alması, sonradan mal paylaşımı davası açılmasına engel midir? Yargıtay HGK - 2013/1601 K. sayılı kararı bu durumu nasıl yorumlamıştır?

Yargıtay içtihatlarında bu konuda farklı yaklaşımlar olmakla birlikte, özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E. 2013/8-185, K. 2013/1601 sayılı kararı, bu tür ibarelerin mal rejiminin tasfiye edildiği anlamına gelebileceğini ve sonradan dava açılmasına engel olabileceğini kabul etmiştir. Bu karar, önceki ve sonraki birçok daire kararından farklı, daha geniş bir yorum içermektedir. Kararın temel mantığı şudur: Anlaşmalı boşanma, tarafların boşanmanın tüm sonuçları üzerinde tam bir mutabakata vardıkları bir kurumdur. Protokolde yer alan 'mal istemi yoktur' veya 'mal paylaşımında anlaşmazlık yoktur' gibi ifadeler, duruşmadaki beyanlarla da desteklendiğinde, tarafların mal rejimi konusunu da aralarında görüştükleri, anlaştıkları ve bu konuyu kapattıkları şeklinde yorumlanmalıdır. Bu tür ifadelerin sadece boşanmanın fer'isi olan ziynet eşyası, ev eşyası gibi unsurlarla sınırlı olduğunu düşünmek, anlaşmalı boşanmanın ruhuna ve tarafların bütüncül iradesine aykırı olur. HGK, bu kararıyla, protokoldeki 'mal' kelimesinin dar yorumlanamayacağını ve taşınır/taşınmaz tüm malvarlığını kapsadığını kabul ederek, bu tür bir protokole ve mahkeme huzurundaki beyanlara dayalı olarak tarafların mal rejimini nihai olarak tasfiye ettikleri sonucuna varmış ve sonradan açılan mal paylaşımı davasının reddedilmesi gerektiğini belirtmiştir. Ancak belirtmek gerekir ki, bu karar Yargıtay'ın genel eğiliminden bir sapma olarak da görülebilir ve daha yeni tarihli daire kararlarında (örneğin Y2HD-K.2022/263) hala feragatin 'açık ve net' olması gerektiği yönünde kararlar mevcuttur. Dolayısıyla, bu konu içtihatlardaki değişkenlik nedeniyle hassasiyetini korumaktadır.