6111 sayılı Kanun ile KTK m. 98'de yapılan değişiklik, SGK tarafından ödenen 'geçici iş göremezlik ödeneklerini' kapsamakta mıdır? SGK, bu ödenekler için kusurlu sürücüye, işletene veya Güvence Hesabına rücu edebilir mi? Yargıtay HGK E. 2016/373 K. sayılı kararının bu konudaki tespiti nedir?

Hayır, kapsamamaktadır. 6111 sayılı Kanun'un getirdiği düzenleme, sadece 'sağlık hizmet bedellerini', yani tedavi giderlerini ilgilendirir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E. 2016/373, K. 2019/524 sayılı kararında bu ayrım net bir şekilde yapılmıştır. Kararda, KTK m. 98'deki düzenlemenin lafzında 'sağlık hizmet bedelleri' ifadesinin kullanıldığı, 'geçici iş göremezlik ödenekleri'nin ise bu kapsamda olmadığı belirtilmiştir. Geçici iş göremezlik ödeneği, kişinin tedavi süresince çalışamamasından kaynaklanan gelir kaybını telafi etmeye yönelik bir ödemedir ve tedavi giderinden farklı bir hukuki niteliğe sahiptir. Bu nedenle, SGK'nın tedavi giderleri için rücu hakkı sona ermiş olsa da, ödediği geçici iş göremezlik ödenekleri için rücu hakkı devam etmektedir. SGK, bu ödemeleri, genel hükümlere (5510 S.K. m. 21, eski 506 S.K. m. 26 ve 39) ve Borçlar Kanunu'nun haksız fiil hükümlerine dayanarak, kusurlu sürücüden, araç işleteninden ve sigorta poliçesi yoksa veya tespit edilemiyorsa poliçe limitleri dahilinde Güvence Hesabından rücuen talep edebilir. HGK kararı, bu ayrımı yaparak, Güvence Hesabının geçici iş göremezlik ödeneğinden sorumlu olduğuna ve mahkemenin bu talebi incelemesi gerektiğine hükmetmiştir.