CMK m. 91/1 uyarınca, yakalanan bir kişinin gözaltı süresi hesaplanırken 'yakalama yerine en yakın hâkim veya mahkemeye gönderilmesi için zorunlu süre'nin 24 saatlik süreye dahil edilmemesi, uygulamada ne gibi sorunlara yol açabilir ve bu sürenin en fazla 12 saat olarak belirlenmesinin temel amacı nedir?

CMK m. 91/1'de belirtilen bu ayrım, uygulamada gözaltı süresinin fiilen 24 saati aşarak 36 saate kadar uzamasına olanak tanır. Bu durum, özellikle coğrafi olarak uzak veya ulaşımın zor olduğu yerlerde, kişi hürriyetinin kanunda öngörülen temel süreden (24 saat) daha uzun süre kısıtlanması sonucunu doğurabilir ve Anayasa m.19 ile AİHS m.5'te güvence altına alınan 'makul sürede hakim önüne çıkarılma' ilkesinin zedelenmesi riskini taşır. Zorunlu sürenin en fazla 12 saat olarak belirlenmesinin amacı ise, idarenin keyfi olarak bu süreyi uzatmasının önüne geçmek, yol süresinin makul ve denetlenebilir bir üst sınırını çizerek kişi özgürlüğüne yönelik güvenceyi artırmaktır. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği gibi, bu sürelerin 'en çok' süreler olduğu ve her olayın kendi özelliğine göre mümkün olan en kısa sürede işlemlerin tamamlanması gerektiği unutulmamalıdır.