Yargıtay içtihatlarına göre, bir ceza davasında sanığın adli sicil kaydının duruşmada okunup kendisine diyeceklerinin sorulması, iddianamede talep edilmese bile TCK m. 58'deki 'tekerrür' hükümlerinin uygulanması için neden yeterli kabul edilmektedir? Bu durumun CMK m. 226'daki ek savunma hakkıyla ilişkisini açıklayınız.

Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre (örn: Y9CD - K: 2017/128), sanığın adli sicil kaydının duruşmada okunup diyeceklerinin sorulması, ek bir savunma hakkı verilmeksizin tekerrür hükümlerinin uygulanması için yeterli kabul edilmektedir. Bu kabulün temel mantığı şudur: 1. Bilgilendirme ve Savunma İmkanı: Adli sicil kaydının okunmasıyla, sanık ve müdafii, tekerrüre esas olabilecek bir mahkumiyetin varlığından resmen haberdar edilmiş olur. 'Diyeceklerinin sorulması' aşamasında, sanığa bu kaydın doğruluğu, silinme koşullarının oluşup oluşmadığı veya tekerrüre esas alınamayacağına dair hukuki ve fiili argümanlarını ileri sürme imkanı tanınmış olur. Yargıtay, bu anı, sanığın tekerrür olasılığına karşı savunmasını yaptığı veya yapma fırsatı bulduğu bir an olarak değerlendirmektedir. 2. Ek Savunma Hakkıyla İlişkisi: CMK m. 226, 'ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkan' ve cezanın artırılmasını gerektiren hallerde ek savunma hakkını öngörür. Yargıtay'ın bu yorumuna göre, adli sicil kaydının okunmasıyla tekerrür koşullarının varlığı artık 'ilk defa ortaya çıkan' bir durum olmaktan çıkmakta, yargılamanın bir parçası haline gelmektedir. Sanık bu konuda bilgilendirildiği ve beyanı alındığı için, ayrıca 'tekerrür hükümleri uygulanma ihtimaline binaen' şeklinde formal bir ek savunma hakkı verilmesi, bir tekrar ve gereksiz bir formalite olarak görülmektedir. Ancak bu kabulün geçerli olması için, adli sicil kaydının duruşmada sanığın veya müdafiinin huzurunda okunması ve bu konuda diyeceklerinin sorulup tutanağa geçirilmesi şarttır. Bu işlemler yapılmamışsa, iddianamede de talep olmayan tekerrür hükmünün uygulanması, savunma hakkının kısıtlanması olarak kabul edilir ve bozma nedenidir (Y13.CD - K: 2016/10331).