Bir mal paylaşımı davasında, tasfiyeye konu bir aracın davalının kişisel malı olduğu iddia edilmektedir. Davalı, bu aracı emekli ikramiyesi ve daha önceki kişisel malı olan aracının satışından elde ettiği parayla aldığını savunmaktadır. Mahkemenin bu iddiayı değerlendirirken hangi delillere başvurması ve nasıl bir inceleme yapması gerekir?

Mahkemenin, bir malın kişisel mal olduğu iddiasını değerlendirirken kapsamlı bir araştırma yapması gerekir. Yargıtay 8. HD'nin 2017/686 K. sayılı kararında da bu tür bir durum ele alınmıştır. Mahkemenin yapması gerekenler şunlardır: 1) İddiaları Destekleyen Belgeleri Toplamak: Davalının emeklilik tarihini, ne kadar ikramiye aldığını gösteren SGK kayıtlarını getirtmelidir. Önceki aracın satışına ilişkin belgeleri (noter satış sözleşmesi, trafik kayıtları), satış bedelinin davalının banka hesabına yatıp yatmadığına dair banka kayıtlarını talep etmelidir. 2) Zaman ve Miktar Uygunluğunu Denetlemek: Emekli ikramiyesinin alındığı tarih ve önceki aracın satıldığı tarih ile yeni aracın satın alındığı tarih arasında makul bir zaman uyumu olup olmadığını incelemelidir. Elde edilen paranın (ikramiye + satış bedeli) yeni aracın alım bedelini karşılamaya yetip yetmediğini kontrol etmelidir. 3) İspat Yükünü Gözetmek: TMK m. 222 uyarınca, bir malın kişisel mal olduğunu iddia eden eş (davalı), bu iddiasını şüpheye yer vermeyecek şekilde kanıtlamakla yükümlüdür. Davalı, bu delillerle iddiasını ispatlayamazsa, araç edinilmiş mal kabul edilerek paylaşıma dahil edilmelidir.