Bir ceza davasında, sanık hakkında düzenlenen iddianamede, fiilin hukuki niteliği (suç vasfı) ile sevk maddeleri arasında bir çelişki bulunmaktadır. Örneğin, anlatım kısmında hırsızlık suçuna iştirak anlatılırken, sevk maddesi olarak suç eşyasının kabul edilmesi (TCK 165) gösterilmiştir. Mahkeme, sanığı anlatıma göre hırsızlık suçundan (TCK 142) cezalandırmak isterse ne yapmalıdır?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2016/9306 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, bu durumda mahkeme sanığa ek savunma hakkı vermeden hırsızlık suçundan ceza veremez. İddianamenin anlatım kısmı ile sevk maddeleri arasında bir çelişki olması, sanık açısından bir belirsizlik yaratır. Sanık, kural olarak sevk maddesine göre savunmasını hazırlar. Mahkeme, anlatım kısmını esas alarak, sevk maddesinde gösterilmeyen ve daha ağır bir suç olan hırsızlık suçundan (özellikle nitelikli hırsızlık, TCK 142) hüküm kurmak isterse, bu durum suç vasfının sanık aleyhine değişmesi ve cezanın artırılması sonucunu doğurur. Bu nedenle mahkeme, CMK m. 226 uyarınca, sanığa eyleminin TCK m. 142 kapsamında kalma ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanımak zorundadır. Aksi halde sanığın savunma hakkı kısıtlanmış olur.