Boşanmada mal paylaşımında, evlilik birliği içinde eşlerden birine yapılan 'bağışların' kişisel mal sayılması kuralının (MK m. 220/2) ispatı nasıl yapılır? Özellikle, aile büyüklerinden bir eşe verilen paranın 'bağış' mı, yoksa evliliğin ortak giderlerine 'yardım' mı olduğunun ayrımında hangi kriterler kullanılır?

Bu durumun ispatı, somut olayın özelliklerine göre değişir ve genellikle zordur. Temel kural, bir eşe yapılan karşılıksız kazandırmanın onun kişisel malı sayılmasıdır. İspat için şu delillere başvurulabilir: * **Banka Kayıtları:** Paranın doğrudan ilgili eşin kişisel hesabına 'bağış', 'hediye' gibi bir açıklamayla gönderilmesi güçlü bir delildir. * **Tanık Beyanları:** Parayı veren aile büyüğünün veya bu işleme şahit olan diğer kişilerin, paranın hangi amaçla ve kime verildiğine dair beyanları önemlidir. * **Paranın Kullanım Amacı:** Paranın, eşin kişisel bir yatırımı (kendi adına arsa alması gibi) için mi kullanıldığı, yoksa evin ortak giderleri veya diğer eşin borçları için mi harcandığı, paranın niteliğini belirlemede bir karine oluşturabilir. 'Bağış' ile 'yardım' ayrımında ise şu kriterler kullanılır: * **Miktar:** Verilen paranın miktarı, ailenin sosyo-ekonomik durumuyla orantısız derecede yüksekse, bunun ortak giderlere bir yardımdan çok, kişisel malvarlığına yönelik bir bağış olduğu kabul edilebilir. * **Süreklilik:** Tek seferlik ve büyük bir miktar, genellikle bağış olarak yorumlanırken; düzenli ve küçük miktarlarda yapılan yardımlar, ailenin geçimine katkı olarak değerlendirilebilir. * **Niyet:** Asıl olan, parayı verenin niyetidir. Niyetin, evlilik birliğine mi, yoksa sadece kendi çocuğuna mı yönelik olduğu tanık beyanları ve diğer delillerle araştırılır. Şüphe halinde, Yargıtay genellikle hayatın olağan akışına göre, aile büyüklerinin yaptığı yardımları, evlilik birliğinin ortak mutluluğu ve refahı için yapılmış birer 'bağış' olarak kabul etme ve paylaşım dışı tutma eğilimindedir.