Bir ceza davasında, sanık hakkında iddianamede yer alan sevk maddeleri TCK m. 86/1 (kasten yaralama) ve 87/1-d (yüzde sürekli değişikliğe neden olan yaralama) iken, Cumhuriyet savcısı esas hakkındaki mütalaasında TCK m. 81, 35 (kasten öldürmeye teşebbüs) uygulanmasını talep etmiştir. Bu durumda mahkeme, sanığa ek savunma hakkı vermeden kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurabilir mi?

Hayır, kuramaz. Her ne kadar mütalaaya karşı savunma alınması bazı durumlarda ek savunma yerine geçebilse de, suç vasfının bu denli ağırlaşması ve tamamen farklı bir suça (yaralamadan öldürmeye teşebbüse) dönüşmesi halinde, sanığa usulüne uygun ve açık bir şekilde ek savunma hakkı tanınması zorunludur. Kasten yaralama ile kasten öldürmeye teşebbüs suçları, korudukları hukuki yarar, manevi unsur (kastın niteliği) ve öngörülen ceza miktarı açısından temelden farklıdır. Sanık, yargılama boyunca yaralama suçlamasına karşı savunma yapmışken, bir anda insan hayatına kastetme suçlamasıyla karşı karşıya kalmıştır. Bu, sanığın savunma stratejisini tamamen değiştirmesini gerektiren, aleyhe çok ciddi bir gelişmedir. Mahkeme, 'eyleminizin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimaline binaen' sanığa açıkça ek savunma hakkı tanımalı ve savunmasını hazırlaması için gerekirse süre vermelidir. Sadece mütalaaya karşı beyanının alınması, bu kadar köklü bir suç vasfı değişikliği için yeterli bir güvence olarak görülmeyebilir ve savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirilebilir.