Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulu'nun E:2011/644 sayılı kararında, 4046 sayılı Kanun kapsamında nakil hakkı tanınması isteminin reddi işleminin iptali davasında, yetkili mahkemenin belirlenmesinde İYUK m. 32 (genel yetki) ile m. 33 (kamu görevlisi davaları) arasında çıkan uyuşmazlık nasıl çözümlenmiştir? Kurulun çoğunluk görüşünün gerekçesi nedir?

Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulu, bu uyuşmazlığı İYUK m. 33/1 kapsamında değerlendirerek çözmüştür. Kurulun çoğunluk görüşüne göre, 'nakil işlemleri' kavramı geniş ve kapsayıcı bir kavramdır. Bu kavram, sadece idare tarafından resen yapılan naklen atama işlemlerini değil, aynı zamanda personelin kendi talebiyle yaptığı 'naklen atanma istemlerinin reddi' işlemlerini de kapsar. Dava konusu uyuşmazlık, davacının 4046 sayılı Kanun uyarınca başka bir kuruma nakil hakkı olup olmadığının tespiti ve bu hakka dayanarak yaptığı başvurunun reddine ilişkindir. Bu, özü itibarıyla bir 'nakil' uyuşmazlığıdır. Dolayısıyla, genel yetki kuralı olan İYUK m. 32 değil, kamu görevlilerinin nakilleri ile ilgili davalarda özel yetki kuralı getiren İYUK m. 33/1 uygulanmalıdır. Bu maddeye göre de yetkili mahkeme, 'davacının görev yaptığı yer' olan Trabzon İdare Mahkemesi'dir. Karşı oy ise, ortada gerçekleşmiş bir nakil işlemi olmadığından m. 33'ün uygulanamayacağını, işlemi yapan TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün bulunduğu yer olan Ankara'nın yetkili olması gerektiğini (m. 32) savunmuştur.