HMK m. 203'te sayılan 'senetle ispat zorunluluğunun istisnaları' sınırlı sayıda mıdır (numerus clausus)? Yoksa mahkeme bu istisnaları genişleterek yorumlayabilir mi?

HMK m. 203'te sayılan istisnalar (yakın hısımlar arasındaki işlemler, işin niteliğine veya tarafların durumuna göre senede bağlanmasının teamül olmadığı haller, irade bozuklukları, senedin beklenmedik bir olayla kaybedilmesi vb.) kanunda tahdidi (sınırlı sayıda) olarak sayılmıştır. Mahkeme, bu istisnaları kıyas yoluyla genişletemez. Senetle ispat kuralı, hukuki güvenliği sağlamayı amaçlayan temel bir kuraldır ve istisnalarının dar yorumlanması gerekir. Hakim, önüne gelen bir olayın, kanunda sayılan bu istisnalardan birine girip girmediğini tespit etmekle yetinmeli, kanunda olmayan yeni bir istisna yaratmamalıdır.