HMK m. 7/1'deki 'davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir' kuralı, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi karşısında nasıl bir konuma sahiptir? Hukuk Genel Kurulu'nun 2014/9-2163 sayılı kararı bu konuda ne ifade etmektedir?

Hukuk Genel Kurulu'nun 2014/9-2163 sayılı kararına göre, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi, iş davalarında yetkiyi düzenleyen 'özel kanun' hükmündedir. HMK ise 'genel kanun' niteliğindedir. Hukukun temel ilkelerinden olan 'özel kanun, genel kanundan önce gelir' (lex specialis derogat legi generali) prensibi gereğince, iş davalarında yetki konusunda öncelikle 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesi uygulanır. Bu madde, davacı işçiye davasını 'davalının ikametgahı' VEYA 'işin yapıldığı yer' mahkemesinde açma şeklinde bir seçimlik hak tanımıştır. Davalıların birden fazla olması durumunda, davacı işçi bu seçimlik hakkını kullanarak davalılardan herhangi birinin ikametgahı mahkemesinde dava açabilir. Mahkeme, HMK m. 7'deki genel kuralı gerekçe göstererek işçinin bu özel kanunla tanınmış hakkını daraltamaz ve ortak yetkili mahkeme olan işin yapıldığı yerde dava açmaya zorlayamaz.