CMK m. 232/5'te, 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin temel amacı neydi ve bu değişiklik öncesinde tek hâkimli mahkemelerde benzer bir durum yaşandığında uygulama nasıldı?

Ceza Genel Kurulu'nun 2018/108 sayılı kararında da belirtildiği gibi, 6763 sayılı Kanun ile CMK m. 232/5'e eklenen hükmün temel amacı, kısa kararı tefhim ettikten sonra gerekçeli kararı imzalayamadan ölen veya imza edemeyecek hale gelen hakimin yerine ne yapılacağı konusundaki yasal boşluğu doldurmaktır. Bu değişiklikten önce, ceza ve hukuk usulü kanunlarında bu duruma ilişkin açık bir düzenleme bulunmuyordu. Ancak, yerleşmiş Yargıtay uygulamasında, bu durumda görevlendirilen yeni bir hakimin, tefhim edilen kısa karara uygun olarak gerekçeli kararı yazıp imzalayabileceği kabul ediliyordu. Kanun koyucu, bu yerleşmiş uygulamayı yasal bir zemine oturtmak ve hukuki belirliliği sağlamak amacıyla CMK m. 232/5'e 'yeni hâkim, tefhim edilen hükme uygun olarak gerekçeli kararı bizzat yazarak imzalar' hükmünü eklemiştir.