375 sayılı KHK geçici 35. maddesi uyarınca haklarında işlem tesis edilecek olanlara tanınan 'savunma hakkı'nın, Anayasa m. 129'daki güvenceyle karşılaştırıldığında neden 'göstermelik' olduğu ve şekli bir anlam taşıdığı iddia edilmektedir?

Bu iddianın temelinde iki neden yatar: 1) İşlemin Niteliği: İhraç işlemi bir disiplin cezası değil, idari bir tedbir olarak kurgulanmıştır. Anayasa m. 129'daki savunma hakkı güvencesi ise esasen 'disiplin cezaları' için öngörülmüştür. Tedbir niteliğindeki bu işlemde, savunma hakkının amacı ve kapsamı daha dar yorumlanmaktadır. 2) İspat Külfeti ve Değerlendirme Esası: İdare, somut bir disiplin suçunu ispatlamak yerine, 'iltisak ve irtibatı olduğu değerlendirilen' gibi soyut ve geniş bir kritere dayanmaktadır. Kişiden, aleyhindeki somut bir iddiaya karşı değil, genel ve soyut bir 'değerlendirmeye' karşı savunma yapması beklenmektedir. Metinde de belirtildiği gibi, idareye 'şüphe ve varsayıma dayalı' olarak işlem yapma yetkisi tanınırken, savunma hakkı adeta bir usuli formalitenin yerine getirilmesi amacını taşımaktadır. Hakkında işlem tesis edileceği zaten kararlaştırılmış bir kişiye savunma hakkı verilmesi, bu nedenle 'göstermelik' olarak eleştirilmektedir.