Bir ceza davasında, duruşmada tefhim edilen kısa kararda sanık hakkında TCK m. 51 (erteleme) hükümleri uygulanmış, ancak daha sonra yazılan gerekçeli kararda bu hükümden vazgeçilerek hapis cezasının infazına karar verilmiştir. Bu durumun hukuki sonuçlarını ve Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını açıklayınız. Sanığın kazanılmış hakkı söz konusu olur mu?

Bu durum, kısa karar ile gerekçeli karar arasında sanık aleyhine açık bir çelişki yaratır ve ceza muhakemesi hukukunda 'hükmün karıştırılması' olarak adlandırılan, kanuna kesin aykırılık hallerinden birini oluşturur. Hukuki sonuçları şunlardır: 1) Hükmün Geçersizliği: Tefhim edilen kısa karar, hukuken hükmün esasını oluşturur ve taraflar için bağlayıcıdır. Gerekçeli karar, bu kısa kararın dayanaklarını açıklamakla sınırlıdır; onu değiştiremez veya ortadan kaldıramaz. Kısa kararda yer alan lehe bir hükmün (erteleme gibi) gerekçeli kararda kaldırılması, yeni ve farklı bir hüküm kurmak anlamına gelir ki bu, usulen mümkün değildir. Bu nedenle, gerekçeli karar, kısa kararla çeliştiği ölçüde geçersizdir. Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2015/1823 E. sayılı kararında belirtilen ilkeler gereği, gerekçeden yoksun ve çelişkili hüküm kurulması mutlak bozma nedenidir. 2) Kazanılmış Hak (Müktesep Hak): Ceza hukukunda, aleyhe temyiz olmadıkça veya aleyhe bozma yasağı (CMUK m. 326/son) durumlarında, sanık lehine oluşan durumların korunması ilkesi geçerlidir. Kısa kararda sanık lehine erteleme kararı verilmiş olması, sanık için bir 'kazanılmış hak' teşkil eder. Gerekçeli kararda bu hakkın geri alınması, kazanılmış hak ilkesinin ihlalidir. 3) Yargıtay'ın Yaklaşımı: Yargıtay, bu tür durumlarda istikrarlı bir şekilde hükmün bozulmasına karar vermektedir. Bozma nedeni, hükmün CMK m. 230 ve 232'ye aykırı olarak çelişkili ve gerekçesiz olmasıdır. Yargıtay, mahkemeden, tefhim edilen kısa karara uygun, çelişkisiz ve gerekçeli yeni bir hüküm kurmasını ister. Sonuç olarak, mahkemenin kısa kararda uyguladığı erteleme hükmünü gerekçeli kararda kaldırması, hem usul kanununa (CMK m. 232) hem de kazanılmış hak ilkesine aykırıdır. Bu durum, Yargıtay tarafından mutlak bir bozma nedeni olarak kabul edilir.