Bir hukuk davasında mahkemenin, HMK m. 297'ye aykırı olarak gerekçesiz veya yetersiz gerekçeyle bir karar vermesi, Yargıtay tarafından nasıl bir usuli hata olarak kabul edilir ve sonucu ne olur?

Mahkemelerin kararlarını gerekçeli olarak yazma zorunluluğu, Anayasa'nın 141. maddesi ve HMK'nın 297. maddesi ile güvence altına alınmış temel bir usul kuralıdır. Bu kural, adil yargılanma hakkının ve hukuki dinlenilme hakkının bir parçasıdır. Gerekçe, tarafların kararın nedenlerini anlamasını, hangi delilin neden kabul edilip edilmediğini görmesini ve kanun yollarına etkili bir şekilde başvurmasını sağlar. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2016/7263 E., 2016/7145 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, mahkemenin sadece toplanan delilleri sıralayıp, bu delilleri nasıl değerlendirdiğine, sonuca nasıl ulaştığına dair hukuki bir gerekçe sunmadan karar vermesi, Anayasa ve usul kanununun açık ihlalidir. Bu durum, Yargıtay tarafından esasa girilmeksizin, tek başına bir 'bozma nedeni' olarak kabul edilir. Hüküm, gerekçeli bir karar oluşturulması için bozulur. (Kaynak: hmk-madde-186-sozlu-yargilama.html)