TCK m. 96'da düzenlenen eziyet suçu ile TCK m. 232'deki kötü muamele suçu arasındaki temel ayrım kriterlerinden biri olan 'fail-mağdur ilişkisi'ni açıklayınız.

İki suç arasındaki temel ayrım kriterlerinden biri, fail ile mağdur arasında kanunun aradığı özel ilişkinin varlığıdır. 1) Eziyet Suçu (TCK m. 96): Bu suç, 'genel' bir suçtur. Fail ile mağdur arasında herhangi bir özel hukuki veya fiili ilişkinin (akrabalık, evlilik, aynı konutta yaşama vb.) bulunması zorunlu değildir. Herkes bu suçun faili veya mağduru olabilir. 2) Kötü Muamele Suçu (TCK m. 232): Bu suç, 'özel' bir suçtur. Suçun oluşabilmesi için failin, 'aynı konutta birlikte yaşadığı kişilerden birine' karşı eylemi gerçekleştirmesi gerekir. Kanun, bu suçun mağdur çevresini 'aynı konutta yaşayanlar' olarak sınırlandırmıştır. Bu nedenle, aynı evde yaşamayan bir kişiye karşı işlenen fiiller, diğer unsurları taşısa bile kötü muamele suçunu değil, şartları varsa eziyet veya diğer suçları oluşturur. (Bkz: Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2014/439 E. sayılı kararının analizi)