Zamanaşımına uğramış bir bonoya dayanılarak açılan bir alacak davasında, davalı bonodaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul etmiş ancak borcun ödendiğini iddia etmiştir. Bu durumda ispat yükü kime aittir?

Bu durumda ispat yükü, borcu ödediğini iddia eden davalıya aittir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/937 E. sayılı kararında da benimsenen ilkeye göre; davalı, temel borç ilişkisinin varlığını (bonoyu imzalayarak) kabul etmiş, ancak bu borcun bir nedenle (ödeme) sona erdiğini ileri sürmüştür. Bu bir 'ödemedir' (itfa) savunmasıdır. Hukukumuzda, bir hakkın veya borcun varlığını iddia eden iddiasını, onun sona erdiğini iddia eden de bu savunmasını ispatlamakla yükümlüdür. Davacı, zamanaşımına uğramış ve imzası ikrar edilmiş bonoyu 'delil başlangıcı' olarak sunarak alacağın varlığını muhtemel kılmıştır. Artık borcu ödeyerek sona erdirdiğini ispat etme yükümlülüğü davalıya geçmiştir. Davalı, ödeme iddiasını HMK'daki ispat kurallarına göre (genellikle yazılı delil veya delil başlangıcı + tanık) kanıtlamak zorundadır.