Bir sanık, mağdurlara karşı gerçekleştirdiği iddia edilen kasten yaralama eylemi nedeniyle yargılanmaktadır. Olayla ilgili raporlarda, mağdurlarda eski ve yeni tarihli birden fazla yara izine rastlanmıştır. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2017/17550 E. sayılı kararına göre, mahkemenin bu durumda suç vasfını tayin ederken neyi dikkate alması gerekirdi?

Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2017/17550 E. sayılı kararına göre, mahkemenin bu durumda sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK m. 96'daki 'eziyet' suçunu oluşturup oluşturmadığını değerlendirmesi gerekirdi. Mağdurlarda eski ve yeni tarihli birden fazla yara izinin bulunması, eylemlerin tek bir olaya özgü olmadığını, 'sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde' tekrarlandığını göstermektedir. Bu durum, fiillerin münferit kasten yaralama suçları olmaktan çıkıp, insan onuruyla bağdaşmayan, bedensel ve ruhsal acı çektirmeye yönelik bir bütünlük arz eden eziyet suçuna dönüştüğüne işaret eder. Mahkemenin, bu 'süreklilik' ve 'sistematiklik' unsurlarını göz ardı ederek, her bir yaralama eylemini ayrı ayrı değerlendirip kasten yaralama suçundan hüküm kurması, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmesi anlamına gelir ve bozma nedenidir.