Bir sanığın fiili, Yargıtay tarafından hem TCK m. 96 (eziyet) hem de TCK m. 109 (kişiyi hürriyetinden yoksun kılma) suçlarını oluşturduğu kabul edilmiştir. Bu durumda, her iki suçtan kurulan hükümlerde de TCK m. 53 (belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma) uygulanırken nelere dikkat edilmelidir?

TCK m. 53'ün uygulanmasında, maddenin 3. fıkrasına dikkat edilmelidir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2013/20172 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, TCK m. 53/3 uyarınca, sanığın kendi altsoyu (çocukları, torunları) üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden yoksunluğu, 'koşullu salıverilme tarihine kadar' devam eder. Maddenin 1. fıkrasında sayılan diğer hak yoksunlukları (seçme seçilme, vakıf-dernek yöneticiliği vb.) ise, 'cezanın infazı tamamlanıncaya kadar' sürer. Mahkemenin, TCK m. 53'ü uygularken bu ayrımı yapmadan, tüm hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğine şeklinde genel bir karar vermesi hatalıdır. Kararda, altsoy üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar, diğerlerinin ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği açıkça belirtilmelidir. Ayrıca, Anayasa Mahkemesi'nin 2015 tarihli iptal kararı da gözetilmelidir.