TCK m. 96'da düzenlenen 'eziyet suçu' ile 'kötü muamele suçu' (TCK m. 232/1) arasındaki temel farklar nelerdir? Yargıtay kararlarında belirtilen 'sistematik olma' ve 'süreklilik' unsurlarını bu ayrımda nasıl konumlandırırsınız?

Eziyet suçu (TCK m. 96) ile kötü muamele suçu (TCK m. 232/1) arasındaki temel farklar şunlardır: 1) Suçun Unsurları: Eziyet, 'bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışlar' olarak daha genel ve ağır fiilleri kapsarken; kötü muamele, 'aynı konutta birlikte yaşadığı kişilerden birine karşı merhamet, acıma ve şefkatle bağdaşmayacak davranışlar' olarak daha özel bir mağdur kitlesini (aynı konutta yaşayanlar) ve daha spesifik fiilleri (yarı aç/susuz bırakma, uyutmama vb.) hedefler. 2) Sistematiklik ve Süreklilik: Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2014/439 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, eziyet suçunun en belirgin özelliği, fiillerin 'sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde' işlenmesidir. Kötü muamelede bu derece bir sistematiklik ve süreklilik aranmaz, tek bir fiil dahi suçu oluşturabilir. Eziyet, mağdurun psikolojisi ve ruh sağlığı üzerinde tahrip edici etkiler bırakmayı amaçlayan, planlı ve devamlılık arz eden fiiller bütünüyken; kötü muamele daha çok anlık ve süreklilik göstermeyen fiilleri kapsayabilir. 3) Fail-Mağdur İlişkisi: Eziyet suçu genel bir suçtur, fail ile mağdur arasında özel bir ilişki aranmaz. Kötü muamele suçu ise failin, aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı işleyebileceği özel bir suçtur.