Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 24.12.2014 tarihli ve 2013/5101 Esas, 2014/6540 Karar sayılı kararında, hükmün gerekçesi ile uygulama arasında 'çelişki yaratılması' neden bozma nedeni sayılmıştır? Bu durumun yargılamadaki önemi nedir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin bahsi geçen kararında, sanık hakkında kurulan hükümde 'gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması' bozma nedeni sayılmıştır. Somut olayda gerekçeli kararda sanığın eylemini 'meşru savunma sınırlarını aşarak' gerçekleştirdiği belirtilirken, hüküm fıkrasında 'meşru savunma sınırları kapsamında işlediği anlaşıldığından, TCK 25/1 ve CMK 223/3-c maddeleri uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına' karar verilmiştir. Bu durum, mahkemenin olayı değerlendirme biçimi ile uyguladığı kanun maddesi arasında bir tutarsızlık olduğunu gösterir. Yargılamada hükmün gerekçesi, mahkemenin delilleri değerlendirerek ulaştığı hukuki sonuca nasıl vardığını açıklayan en önemli kısımdır. Gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişmesi, kararın hukuki denetimini imkansız hale getirir ve adil yargılanma hakkının ihlali anlamına gelebilir. Bu nedenle, Yargıtay bu tür çelişkileri esastan bozma nedeni sayar.