CMK 142. maddesi kapsamında, 'Aleyhe Ağırlaştırma Yasağı (Reformatio in peius)' ilkesi tazminat davaları açısından nasıl uygulanır? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını bir örnekle açıklayınız.

CMK 142 kapsamında, Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin 2016/1593 sayılı kararında belirtildiği üzere, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca 'hükmün yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmesi durumunda yeniden verilen hükmün evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı' ilkesi tazminat davaları açısından da uygulanır. Yani, sanık lehine temyiz edilen bir davada, bozma sonrası yeniden verilen hükümde önceki hükümden daha ağır bir ceza (veya tazminat) tayin edilemez. Kararda, sanık hakkında bozma öncesi verilen toplam hapis cezasının, bozma sonrası nitelikli mala zarar verme suçundan verilen hapis cezasından daha az olması durumunda, 'aleyhe ağırlaştırma yasağına' aykırılık teşkil ettiği belirtilmiştir. Bu ilke, sanığın kanun yoluna başvurmaktan çekinmemesini sağlamayı amaçlar.