Hırsızlık suçunun 'bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle' işlenmesi (TCK 142/2-e) ile 'bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme' suçu (TCK 244) arasındaki farkı açıklayınız. Yargıtay'ın bu konudaki ayırım ölçütü nedir?

Hırsızlık suçunun bilişim sistemleri kullanılarak işlenmesi (TCK 142/2-e), bilişim sisteminde ekonomik değeri temsil eden verilerin (para, hisse senedi vb.) yer değiştirilerek failin hakimiyet alanına alınmasıdır; yani bilişim sistemleri burada 'araç' olarak kullanılır. Örneğin, internet bankacılık şifresini öğrenip para transferi yapmak bu kapsamdadır (Yargıtay 8.CD - K.2020/15892, Yargıtay CGK - Karar: 2014/524). Bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçu (TCK 244) ise sistemin kendisinin işleyişine veya verilerin bütünlüğüne yönelik saldırıları kapsar. TCK 244/4'teki ifade ('başka bir suç oluşturmaması hâlinde') bu maddenin tali norm niteliğinde olduğunu gösterir. Yani, bilişim sistemleri aracılığıyla haksız çıkar sağlanmışsa, öncelikle 142/2-e gibi özel hırsızlık hükümleri uygulanır; eğer eylem bu suçlardan hiçbirinin tanımına uymuyorsa o zaman TCK 244/4 uygulanır. Yargıtay, örneğin, internet üzerinden banka hesabına girip para aktarılması eylemini 142/2-e kapsamında 'bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık' olarak nitelendirmiş, TCK 244/1-4 maddesi gereğince cezalandırılmasını hukuka aykırı bulmuştur (Yargıtay 2. Ceza Dairesi - Karar:2017/5340).