CMK 326/2'deki 'iştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkûm edilmiş olanlara, sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilir' hükmünün Yargıtay kararlarındaki uygulama örnekleri nelerdir?

Yargıtay Ceza Daireleri, CMK 326/2'deki bu hükmü sıkça uygulamaktadır. Örneğin: 1) Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2016/183 E., 2018/6350 K. sayılı kararında, yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınması gerektiği gözetilmeden tahsil şeklinin kararda gösterilmemesi bozma nedeni sayılmıştır. 2) Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2015/5750 E., 2018/1307 K. sayılı kararında, 'sanıklardan tahsili' denilerek infazda duraksamaya neden olacak şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, 'yargılama giderinin sorumlu olduğu oranda ayrı ayrı alınmasına' cümlesiyle düzeltilmiştir. 3) Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2015/15567 E., 2017/34 K. sayılı kararında, 'müştereken ve müteselsilen' alınmasına karar verilmesi CMK 326/2'ye aykırı bulunarak 'eşit olarak' düzeltilmiştir. Bu kararlar, her sanığın kendi kusuru oranında sorumluluğunu vurgular. (CMK 326/2; Yargıtay 2. CD, E.2016/183, K.2018/6350; Yargıtay 6. CD, E.2015/5750, K.2018/1307; Yargıtay 13. CD, E.2015/15567, K.2017/34)