Yargıtay, 'nitelikli dolandırıcılık' suçunda 'Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK’nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması' ilkesini nasıl uygulamaktadır?

Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2015/15567 E., 2017/3907 K. sayılı kararında, nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması gerektiği belirtilmiştir. Bu, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiğini ifade eder. Mahkemece, sanığın da mahkumiyetine karar verilmesine rağmen bir sanık yönünden gerekçesiz hüküm kurulması, bu ilkelere aykırı bulunarak bozma nedeni sayılmıştır. (Anayasa 141; CMK 34, 230, 289; Yargıtay 13. CD, E.2015/15567, K.2017/3907)