Yargıtay Ceza Daireleri, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması konusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yanı sıra, 'uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun kendi alt soyu bakımından uygulanmaması' gerektiğini neden belirtmiştir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2017/1820 E., 2017/3452 K. sayılı kararında, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun 'kendi alt soyu bakımından uygulanmamasına' karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından (08.10.2015, 2014/140 E., 2015/85 K.) bağımsız olarak TCK'nın 53/3. maddesindeki özel düzenlemeye dayanır. Bu madde, belirli hak yoksunluklarının (özellikle velayet, vesayet, kayyımlık) koşullu salıverilme tarihine kadar devam etmesini, ancak kendi altsoyu üzerindeki bu hakların sınırlanmamasını öngörerek, aile birliğinin korunması ve çocuğun yüksek yararı ilkesini gözetmektedir. (TCK 53/1-c, 53/3; Yargıtay 12. CD, E.2017/1820, K.2017/3452)