Yasadışı bahis oynatma suçundan (7258 s.K.) açılan bir davada, iddianamede sanığın cezalandırılması genel olarak Kanun'un 5. maddesi uyarınca talep edilmiş, ancak hangi fıkraya (5/1-a, 5/1-b vb.) göre cezalandırılması gerektiği belirtilmemiştir. Mahkeme, ek savunma hakkı tanımadan sanığı belirli bir fıkradan mahkum edebilir mi?

Hayır, edemez. Bu durum, CMK m. 226'da düzenlenen 'ek savunma hakkı'nın ihlali anlamına gelir. Her ne kadar iddianamede ana kanun maddesi (7258 s.K. m. 5) belirtilmiş olsa da, bu maddenin farklı fıkraları, birbirinden farklı maddi unsurlara sahip ve farklı ceza miktarları öngören bağımsız suç tiplerini düzenlemektedir. * m. 5/1-a: Yurt içi bahis oynatma (Cezası: 3-5 yıl hapis + 10.000 güne kadar adli para cezası) * m. 5/1-b: Yurt dışı bahislere imkan sağlama (Cezası: 4-6 yıl hapis) Bu fıkralar arasındaki fark, sadece ceza miktarından ibaret değildir; aynı zamanda suçun maddi unsurunu (eylemin yurt içi mi yoksa yurt dışı bağlantılı mı olduğu) da değiştirir. Bu durum, 'suçun hukuki niteliğinin değişmesi' veya sanığın daha ağır bir cezayla karşılaşması sonucunu doğurabilir. Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin E:2015/33654, K:2018/7855 sayılı kararında, iddianamede sadece 7258 s.K. m. 5/1 talep edilmesine rağmen, mahkemenin ek savunma hakkı tanımadan sanığı 5/1-a fıkrasından mahkum etmesi bir bozma nedeni olarak kabul edilmiştir. Mahkemenin, yargılama sırasında eylemin hangi fıkra kapsamına girdiğini tespit ettiğinde, sanığa bu yeni hukuki nitelendirmeye karşı savunma yapma imkanı tanıması (ek savunma hakkı vermesi) zorunludur. Aksi takdirde, sanık ne ile suçlandığını tam olarak bilmeden ve buna karşı savunma yapamadan mahkum edilmiş olur ki bu, adil yargılanma hakkının ihlalidir.