Bir sanık, katılanın rızası dışında onun adına sahte bir senet düzenleyip icraya koymuştur. Sanık, katılan ile arasında bir hizmet sözleşmesi olduğunu ve alacağı bulunduğunu iddia etmektedir. Bu durumda mahkemenin TCK m. 211'i tartışmamasını eksik inceleme sayan Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 2015/10677 E. sayılı kararının hukuki mantığı nedir?

Kararın hukuki mantığı, sahtecilik suçunun temel şekli ile TCK m. 211'de düzenlenen daha az cezayı gerektiren hali arasındaki ayrımın, failin 'amacı'na dayanmasıdır. Sanık, her ne kadar sahte bir senet düzenlemiş olsa da, bu eylemi tamamen yoktan bir borç yaratmak için değil, katılan ile arasında var olduğunu iddia ettiği bir 'hukuki ilişkiye (hizmet sözleşmesi) dayanan alacağın ispatı amacıyla' gerçekleştirdiğini savunmaktadır. Katılanın, sanığın işyerinde bir hizmet alımı konusunda sözleşme imzaladığını belirtmesi ve bu sözleşmenin mahkemeye sunulması, taraflar arasında bir hukuki ilişkinin varlığına dair ciddi bir emaredir. Bu durumda, sanığın eyleminin TCK m. 211 kapsamında kalıp kalmadığının, yani gerçekten bir alacağı olup olmadığının veya olduğuna inanmakta haklı bir nedeni bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılıp karar yerinde tartışılması gerekir. Mahkemenin, bu hafifletici nedenin uygulanma olasılığını hiç değerlendirmeden hüküm kurması, sanığın lehine olabilecek bir kanun hükmünü göz ardı etmesi anlamına gelir ve bu nedenle eksik inceleme sayılarak bozma nedeni yapılmıştır.