Menfaat çatışması nedeniyle CMK m. 152'ye aykırılık oluşturacak şekilde yargılama yapılması, sanıkların 'beraat' etmesi durumunda da bir bozma nedeni teşkil edebilir mi?

Genellikle hayır. Menfaat çatışması, 'savunmada zafiyet' yarattığı için bir ihlal kabul edilir. Eğer sanıklar bu duruma rağmen beraat etmişlerse, bu usuli hatadan bir zarar görmemiş, aksine lehlerine bir sonuç elde etmiş olurlar. Bu durumda, beraat eden sanıkların veya müdafilerinin bu usuli hatayı temyiz etmelerinde hukuki yararları yoktur. Ancak, eğer Cumhuriyet savcısı veya katılan, bu usuli hatanın adil bir yargılamayı engellediğini ve sanıkların aslında mahkum olması gerektiğini ileri sürerek temyiz ederse, Yargıtay bu durumu bir bozma nedeni olarak değerlendirebilir. Örneğin, ortak müdafiinin stratejisinin bir sanığı kurtarırken diğerinin (aslında suçlu olanın) da beraat etmesine yol açtığı iddia edilebilir. Ancak bu, istisnai bir durumdur.