Birbirini suçlayan iki sanığın aynı müdafii tarafından temsil edildiği bir davada, mahkemenin bu durumu fark etmesine rağmen yargılamaya devam ederek hüküm kurması, Yargıtay tarafından nasıl bir usuli aykırılık olarak kabul edilmektedir?

Bu durum, Yargıtay tarafından savunma hakkının esaslı bir şekilde kısıtlanması olarak kabul edilen, mutlak bir bozma nedenidir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun yerleşik içtihatlarına göre (örn: 2017/849 E., 2020/466 K.), sanıklar arasında birinin savunmasının diğerini zayıflattığı bir menfaat çatışması varsa, bu durum CMK m. 152'ye aykırıdır. Mahkemenin bu durumu fark edip sanıklara ayrı müdafiler atanmasını sağlamadan yargılamaya devam etmesi, sadece CMK'ya değil, aynı zamanda Anayasa (m. 36) ve AİHS'e (m. 6) göre güvence altına alınan adil yargılanma ve savunma hakkının ihlalidir. Bu nedenle Yargıtay, hükmün esasına girmeden, sırf bu usuli aykırılık nedeniyle kararı bozmaktadır.