Temyiz başvurusunda sebep gösterilmemesinin yaptırımının 'ret' olması (CMK m. 298), Anayasa'nın 36. maddesindeki 'hak arama hürriyeti' açısından orantılı bir sınırlama mıdır?

Bu konu tartışmalıdır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu (2019/459 E., 2020/459 K.), bu kuralı uygularken, özellikle maddi hukuk aykırılıkları için çok genel ifadeleri bile 'sebep' olarak kabul etme eğilimindedir. Bu, hakkın kullanımını kolaylaştıran bir yorumdur. Ancak kuralın katı uygulanması, yani en ufak bir sebep belirtmeyen dilekçenin reddedilmesi, hak arama hürriyetine orantısız bir müdahale olarak görülebilir. Sınırlamanın orantılılığı, dilekçedeki iradenin hiçbir şekilde anlaşılamadığı, tamamen boş veya anlamsız olduğu durumlarla sınırlı tutulmalıdır. Yargıtay'ın hak eksenli yorumu, bu orantılılık endişesinden kaynaklanmaktadır.