Bir suçtan kurulan beraat kararında, CMK m. 223/2'de sayılan beraat nedenlerinden hangisine dayanıldığının gösterilmemesi, temyiz incelemesinde nasıl bir sonuç doğurur?

CMK m. 230/1-f, beraat hükmünün gerekçesinde, 223. maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerektiğini emreder. Bu, kararın gerekçesinin bir parçasıdır. Bu hususun gösterilmemesi, hükmün gerekçesizliği anlamına gelir. Gerekçesizlik ise CMK m. 289/1-g uyarınca mutlak bir hukuka aykırılık halidir. Dolayısıyla Yargıtay, bu eksikliği tespit ettiğinde, hükmün diğer yönlerini incelemeden, gerekçesizlik nedeniyle bozulmasına karar verecektir.