Metin yazarı, 'Türk Vatandaşlığı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 20. maddesi'nin, Anayasa'daki 'kanunilik' ilkesini neden ihlal ettiğini ve 'fonksiyon gaspı' teşkil ettiğini savunmaktadır?

Yazar, Yönetmeliğin 20. maddesinin kanunilik ilkesini ihlal ettiğini şu gerekçelerle savunmaktadır: 1) Kanunda Doğrudan Dayanağın Olmaması: 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nda (TVK), 'yatırım yapma' karşılığında doğrudan vatandaşlık kazanılmasını düzenleyen bir madde yoktur. TVK m. 12/1-b, sadece '6458 sayılı Kanun uyarınca ikamet izni alanlar'dan bahseder. 2) Dolaylı Dayanağın Yetersizliği: Yönetmeliğin dayanak olarak gösterdiği 6458 sayılı Kanun m. 31/1-j, yatırım yapanlara vatandaşlık değil, 'kısa dönem ikamet izni' verilmesini düzenler. Yazar, ikamet izni verilmesine ilişkin bir kanun hükmünün, vatandaşlık verilmesine ilişkin bir yönetmeliğe doğrudan dayanak olamayacağını savunur. 3) Yeni Bir Usul İhdası: Yönetmelik m. 20, kanunda olmayan yeni bir vatandaşlık kazanma usulünü ('belirli bir yatırım yap, vatandaşlığı al') ilk elden düzenlemektedir. Kanunda çerçevesi çizilmemiş bir alanı yönetmelikle düzenlemek, yasama organına ait olan bir yetkinin yürütme organı tarafından kullanılmasıdır. Bu durum, Anayasa'nın kuvvetler ayrılığı ilkesine aykırı olup bir 'fonksiyon gaspı' teşkil eder. Bu nedenle yazar, Yönetmelik m. 20'nin iptali ve hatta yok hükmünde sayılması gerektiğini ileri sürmektedir.