Metindeki İrlanda-Birleşik Krallık kararında İHAM, sorgudaki kukuleta giydirme, gürültüye maruz bırakma, uykusuz bırakma gibi fiilleri neden 'işkence' değil de 'insanlıkdışı muamele' olarak nitelendirmiştir? İHAM'ın bu iki kavram arasındaki ayrımda kullandığı temel ölçüt nedir?

İHAM, anılan kararda bu fiillerin kişilerin fiziksel bütünlüğünü tehlikeye sokmasa da şiddetli psişik bunalımlara yol açtığını ve uygulandığı kişilerin moral ve fiziki gücünü yıktığını kabul ederek 'insanlıkdışı muamele' niteliğinde olduğuna karar vermiştir. Ancak bu fiilleri 'işkence' olarak nitelendirmemesinin sebebi, bu fiillerin 'işkencenin içerdiği ölçüde şiddetli acıya sebep olmaması'dır. İHAM'a göre, işkence, insanlıkdışı muamele ve aşağılayıcı muamele arasında bir ağırlık hiyerarşisi vardır. Bir fiilin işkence sayılabilmesi için, 'asgari bir şiddet eşiğini' aşması ve katlanılan acı veya ızdırabın belirli bir 'yoğunluk' seviyesine ulaşması gerekir. İrlanda-Birleşik Krallık kararında, uygulanan 'beş teknik' her ne kadar zalimce olsa da, Divan'a göre işkence olarak nitelendirilecek o özel 'yoğunluk' ve 'şiddet' seviyesine ulaşmamıştır. Bu nedenle temel ölçüt, mağdurun maruz kaldığı acı ve ızdırabın şiddet derecesidir.