Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25.10.2023 tarihli kararında (2023/4134 E., 2023/6479 K.) 'cesetsiz cinayet' hükmü, sanıkların 'eziyet çektirerek maktulü öldürdüklerinin anlaşıldığı' şeklinde bir değerlendirmeye dayanması ne anlama gelir?

Bu karar, maktul Mustafa'nın cesedi veya kalıntıları bulunamamasına rağmen, sanıklar hakkında TCK 82 (nitelikli kasten öldürme) kapsamında mahkumiyet hükmü kurulmasını maddi hakikate ve adalete uygun görmüştür. Kararda, sanıkların 'maktulün zorla araca bindirildiği, bir göletin civarına getirildikleri, burada maktulün darp edildiği, silahla maktulün bacağına vurularak kırıldığı, sonrasında maktulün makatına bir cisim soktukları, yaralı olan maktulün yarı baygın vaziyette ve henüz hayatta iken kendi aracının içine bağlandığı, aracın üzerine benzin dökülerek ateşe verildiği, bu halde olay yerinde bulunan uçurumdan aşağı atıldığı' yönündeki beyanların ve olay örgüsünün bulunduğu belirtilmiştir. 'Eziyet çektirerek öldürme' nitelendirmesi, fiilin vahşetini ve TCK 82/1-b'deki 'eziyet çektirerek öldürme' nitelikli halinin uygulanabilirliğini göstermektedir. Bu, sanıkların ayrıntılı anlatımlarının ve diğer delillerle oluşturulan olay örgüsünün, ceset olmasa dahi cinayetin sübutu için yeterli görüldüğü anlamına gelir.