Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.02.2020 tarihli kararında (2007/1-906 E. ve 2020/64 K.) 'cesetsiz cinayet' vakasında mahkumiyet kararı verilirken, esasen hangi delil türüne dayanılmıştır?

Bu karara konu olayda maktulün cesedi bulunamamasına rağmen mahkumiyet kararı verilmiştir. Kararın içeriğinde belirtildiği üzere, ses ve görüntü kayıtları bulunmamakla birlikte, 'yalnızca olayın oluşuna ve anlatıma dayalı sonuca varıldığı' ifade edilmektedir. Yani, başta sanıkların beyanları ve bu beyanları destekleyen yan delillerden (sanığın eşi ile maktulü konutunda cinsel ilişki sırasında yakalaması, maktulü gölete götürüp boğma eylemleri, cesedin uzun aramalara rağmen göl şartları nedeniyle bulunamaması gibi) hareketle sonuca gidilmiştir. Maktulün öldüğü ve sanıklar tarafından öldürüldüğü konusunda yargı mercileri arasında tartışma bulunmadığı, hukuki tartışmanın daha çok haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı üzerinde yoğunlaştığı görülmektedir. Bu karar, Türk Hukukunda 'cesetsiz cinayetin' mümkün olabileceği yönündeki kriterlere uygunluk sağlamıştır.