Cesetsiz cinayet davalarında, Yargıtay'ın mahkumiyet kararı verebilmek için aradığı 'yan deliller' neler olabilir? Sadece sanığın sonradan döndüğü ikrarı yeterli midir?

Cesetsiz cinayet davalarında Yargıtay, mahkumiyet için genellikle sadece sanık ikrarını (özellikle sonradan dönülmüşse) yeterli görmez, ikrarı destekleyen 'yan deliller' arar. Bu yan deliller şunlar olabilir: 1) Olay yeri incelemesinde bulunan kanıtlar (kan izleri, doku parçaları, maktule ait eşyalar). 2) Tanık beyanları (maktulü en son sanıkla gören, aralarındaki husumeti bilen, tehditlere şahit olan vs.). 3) HTS kayıtları (maktul ve sanığın olay zamanı aynı baz istasyonundan sinyal vermesi, son görüşmeler). 4) PTS kayıtları (aracın güzergahı). 5) Kamera görüntüleri. 6) Maktulün kaybolmasından sonra sanığın şüpheli davranışları. 7) Maktulün hayatta olduğuna dair hiçbir emare bulunmaması (uzun süre haber alınamaması, banka hesaplarında hareket olmaması vb.). 8) Cesedin neden bulunamadığına dair mantıklı ve olayın özelliklerine uygun bir açıklama. Yargıtay 1. CD'nin 24.03.2015 tarihli kararı gibi bazı kararlarda, sanıkların tutarlı ve ayrıntılı ilk ikrarları, uzun süre maktulden haber alınamaması gibi unsurlar yeterli görülebilse de, genel eğilim ikrarın güçlü yan delillerle desteklenmesi yönündedir.