Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.07.2023 tarihli, 2022/1-535 E. sayılı kararında, cesedi bulunamayan bebeğin öldürülmesi olayında, sanıklar Selami ve Hasan hakkındaki mahkumiyet kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı hangi gerekçelerle itiraz etmiştir ve Kurulun çoğunluk ve azınlık görüşleri bu itirazı nasıl değerlendirmiştir?

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında; hükümlü A.D.'nin (anne) her aşamada farklılık gösteren ve kendisini cezadan kurtarmaya yönelik çelişkili beyanları ile soyut HTS kayıtları dışında, diğer sanıklar Selami ve Hasan'ın mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığını, bu nedenle CMK m.223/2-e uyarınca beraatları gerektiğini belirtmiştir. YCGK çoğunluğu (13 üye); A.D.'nin beyanlarının çelişkiden ziyade yeni delillerle aşamalarda ortaya çıkan anlatımlar olduğunu, yüzleştirme, yer gösterme, HTS kayıtları, sanıkların birbirini tanıması ve olay gecesi neden bir araya geldiklerini açıklayamamaları gibi hususları birlikte değerlendirerek sanıkların suçu iştirak halinde işlediklerini kabul etmiş ve Başsavcılık itirazını reddetmiştir. Kurul Başkanı dahil azınlık (12 üye) ise; A.D.'nin beyanlarının çelişkili olduğu, sanık Hasan'ın suçlamayı kabul etmediği, Selami'nin öldürmeye iştirak etmediği sadece gömmeye yardım ettiğini söylediği, A.D.'nin ikrarlarının güvenilir olmadığı, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği Selami ve Hasan'ın en fazla TCK m.281 (suç delillerini gizleme) suçundan sorumlu tutulabilecekleri, nitelikli öldürmeden mahkumiyet için yeterli delil olmadığı gerekçesiyle çoğunluk görüşüne katılmamışlardır.